วัดพระราม

   วัดพระราม บางพงศาวดาร เรียกว่า วัดรามาวาส ตั้งอยู่ริมถนนพระศรีสรรเพชญ์ หรืออยู่ตรงข้ามวิหารพระมงคลบพิตร ด้านข้างของวัดพระรามมีบึงใหญ่ เรียกว่า บึงพระราม (หนองโสน บึงชีขัน) เกิดขึ้นโดยขุดดินไปถมที่เพื่อสร้างวัดพระศรีสรรเพชญ์ พระราชวังหลวง วัดมหาธาตุ วัดราชบูรณะ และวัดพระราม

   พงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐว่า สมเด็จพระราเมศวรพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 ทรงโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อถวายพระเพลิงสมเด็จพระเจ้าอู่ทอง ผู้เป็นพระราชบิดาในปี พ.ศ. 1912 แต่ในระยะนี้เข้าใจว่าคงจะสร้างไม่เสร็จ เพราะว่าครองราชย์อยู่เพียงปีเดียว อาจจะสร้างเพิ่มเติมในรัชสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) จนแล้วเสร็จ หรืออาจจะสร้างเสร็จในสมัยสมเด็จพระราเมศวรครองราชย์ครั้งที่ 2 (พ.ศ. 1931 - 1938) ก็อาจเป็นไปได้

   วัดพระรามได้บูรณะ 2 ครั้ง คือ รัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ (พ.ศ. 2284) เป็นการบูรณะครั้งใหญ่ทั้งวัด ดังจะเห็นได้ว่ามีลวดลายทางสถาปัตยกรรม น่าจะเป็นฝีมือช่างอยุธยาตอนปลาย

   สิ่งสำคัญภายในวัด

   ปรางค์ประธานมีลักษณะเป็นแบบฝักข้าวโพด และมีปรางค์บริวาร 3 องค์เรียงติดกันแสดงรูปแบบเขมรบายน (เหมือนพระปรางค์สามยอดที่ลพบุรี) ตกแต่งด้วยลายปูนปั้น   มีการวางผังอยู่ในแนวตะวันออก - ตก องค์ปรางค์เป็นกรุมีทางเข้าออกด้านเดียว นอกจากนั้นยังเป็นผนังทึบ โครงสร้างภายในก่ออิฐถือปูน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังทั้งสองด้าน เป็นภาพพระพุทธเจ้าประทับนั่งปางมารวิชัยบนบัลลังก์ สีที่ใช้เป็นสีแดง คราม เหลืองและดำ เป็นภาพจิตรกรรมยุคอยุธยาตอนต้น ปัจจุบันลบเลือนไปมาก

   พ.ศ. 2501 กรมศิลปากรได้ขุดกรุ ตามที่คนร้ายขุดไว้ พร้อมทั้งบูรณะพบของมีค่ามากมาย เช่น พระพุทธรูปทองคำ พระพิมพ์ชินแบบอู่ทอง ลูกประคำทองคำ และลูกประคำแก้วผลึกอีกหลายรายการ