|
ในบรรดาพวกที่เดินทางไปค้าขายนี้
มีพวกหนึ่งซึ่ง
เดินทางมายังกรุงศรีอยุธยา
เมืองหลวงของประเทศไทย
พระเจ้าแผ่นดินไทย
ได้มีพระบรมราชานุญาต
ให้ชาวญี่ปุ่น
มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในกรุงศรีอยุธยา
เช่นเดียวกับชาว
ต่างชาติอื่นๆ
นับแต่นั้นมา
ก็มีชาวญี่ปุ่น
เข้าอาศัยอยู่ในอยุธยา
เพิ่มมากขึ้น จากจำนวน
800 คน เพิ่มเป็น 3,000 คน
ถ้าจะนับรวม
ไปถึงผู้อาศัย และคนงาน
อาทิเช่น คนไทย จีน ญวน
ก็นับเป็นจำนวน ถึง 8,000
คน ตามหลักฐาน
ทางประวัติศาสตร์
กล่าวว่า ชาวญี่ปุ่น
ที่เข้าตั้งหลักแหล่ง
อยู่ในกรุงศรีอยุธยานี้
มีหัวหน้าปกครองเป็นระยะๆ
ไป ดังนี้
- ออกพระสุมิฮิโร (ค.ศ.
1600-1610)
- คิวเอมอน ชิโรอิ (ค.ศ.
1610-1617)
- นากามาสะ ยามาดะ หรือ
ออกญาเสนา ภิมุข (ค.ศ.
1617-1630)
- ตาเอมอน อิโตยะ กับ
คุนิซุเก ฮิรามัตซุ (ค.ศ.
1633-1640)
- และฮันไซมอน คิมุระ
กับ เซนเอมอน อันโตนี (ค.ศ.
1640 -?)
- ออกญาเสนาภิมุข (กล่าวว่า
เกิดในจังหวัดชิซุโอกะ
ประเทศญี่ปุ่น)
นับว่าเป็นผู้มีอำนาจ
และเป็นที่โปรดปราน
ของพระเจ้าแผ่นดินไทย
มากที่สุด
เหตุนี้จึงได้รับแต่งตั้ง
เป็นออกญาเสนาภิมุข
|
|
หลังจากที่พระเจ้าทรงธรรมเสด็จสวรรคตในปี
ค.ศ. 1628 ออกญาเสนาภิมุข
ได้แสดงความจงรักภักดีต่อโอรส
2
องค์ของพระเจ้าทรงธรรม
ต่อมา
ออกญาเสนาภิมุขได้เดินทางไปนครศรีธรรมราช
ในฐานะเป็นผู้บัญชาการ
กองทหารอาสาสมัคร
เพื่อปราบกบฏที่นั่น
เมื่อปราบกบฏจนราบคาบแล้ว
ออกญาเสนาภิมุขจึงได้รับแต่งตั้ง
เป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช
แต่น่าเสียดาย
ที่เขาเสียชีวิตลงที่นั่นเมื่อเดือนกันยายน
1630
ในปี 1935 สมาคมไทย-ญี่ปุ่น
ได้ตั้งขึ้นในกรุงเทพฯ
ตาม หลักฐาน
ที่สมาคมพบจากเอกสาร
เก่าๆ ของบริษัทดัช
อิสต์อินเดีย
ทำให้ทราบถึงแหล่งที่ตั้งของหมู่บ้านชาวญี่ปุ่น
ในอยุธยาอย่างแน่นอน
และได้หาทาง
จนได้กรรมสิทธิ์ที่ดิน
7 ไร่ครึ่งในผืนนี้
เพื่ออนุรักษ์และปรับปรุงให้เป็นอนุสรณ์แห่งหมู่บ้านญี่ปุ่นเดิม
|
